سلام دوستان دو روزی تهران بودم بخاطر شرکت در نهمین کنگره ام اس که با حضور جمعی از متخصصان نورولوژیست ایران و خارج از کشور برگزار شد و البته برای اولین بار از رشته های مرتبط هم ثبت نام بعمل اورده بودن که منم فرصت رو غنیمت شمردم و شرکت کردم

تبادل نظر بین متخصصان بود و من هم بهره بردم از نظران و بحثها و افکار

و از بیمار نمونه ام اسی تشکر کردن که خانمی ۶۱-۲ ساله بود و با عصا که بقول خودشون بخاطر گرفتگی کمر دست به عصا هست وگرنه مشکلی نیست

چیزی که از اول جلب توجه من رو به خودش جلب کرد نوشته ای بود که سر در هتل نصب کرده بودن

ام اس بیماری نیست بلکه درس است درس زندگی

بهرحال توی کنگره بحثهایی شد و نظراتی داده شد و ما هم فیض بردیم و بی بهره نموندیم

 

تنها چیزهاییکه چندمورد نشون داد و دلم یطوری شد و دستم رو محکم به صندلی چسبودندم فیلمهایی بود که نشون دادن برای چند ثانیه یا دقیقه یکی اینکه یکی از بیمارانشون ترمور یا لرزش شدید داشت و میگفت غذا میذارن دهنش یا حمامش میدن و بیماریش شدیده و بلندش کردن راه بره ولی با اون لرزش بیشتر شبیه پارکنیسون بود تا ام اس و دیگری راه رفتن یکی از بیماران که عادی بود ولی کند بود و وقتی خسته بودئ کندتر میشد سرعت راه رفتنش

و یکی از کسانیکه کنار من نشسته بود به جفتیش گفت میگم توی این کنگره بیمار هم هست ؟ اون گفت نه بابا گفت ایکاش میومدن خوب میشد براشون میخواستم بگم من بیمارم که کنارت نشستما ولی عمرا بهت بگم بذار توی همون حسیکه خودتون دارید بمونید

اخرشم رفتم پیش دبیر کنگره اقای دکتر عظیمی و در مورد بیماری ۵ ساله خودم پرسیدم و گفت دو روش داریم یکی بعد از ۵ سال دارو رو قطع میکنه و یکی میگن ادامه بده هنوز روی این دو روش متمرکز هستن و پیشنهاد جدید نیومده

و خبر خوبش این بود که در سال ۲۰۲۰ داروهای اینترفرون دیگه وجود نداره و داروهای خوراکی جایگزینن و دیگه داروهای تزریقی برای کسی تجویز نمیکنن و درمان قطعی بیماری رو مشخص کردن

بهرحال خبرهای جدید بسیاری بود